CRP

Uit wikilab
Versie door Wikilab (Overleg | bijdragen) op 3 okt 2012 om 21:59

Ga naar: navigatie, zoeken
Benamingen en codes
Omschrijving CRP
Synoniemen C-Reactief proteïne
Loinc 1988-5
Code DCCRP
Aanvraagcode 0430
Afname en methode
Staal Serum
Min volume (?) 250 µL (0.2 mL) serum
Methode Immunoturbidimetrie
Rapportering
Rubriek Biochemie
Subrubriek Eiwitten
Frequentie ma-za
Doorlooptijd zelfde dag
Eenheid mg/dL
Alt. Eenheid mg/L
Conversie mg/dL x 10 = mg/L

Indicaties

  • Elke klinische of subklinische inflammatie
  • Therapie-opvolging van elk inflammatoir proces
  • Punctievocht: differentiatie exsudaat vs transudaat

Afname

Referentie-interval

Conversie

mg/dL x 10 = µg/L

µg/L X 0.1 = mg/dL  

Interpretatie[1]

De test is aspecifiek: elk inflammatoir proces ongeacht de oorzaak kan gepaard gaan met een verhoogde waarde.

  • Trauma inclusief chirurgie. Hoe uitgebreider de weefselschade hoe hoger de waarde.
  • Gastro-intestinale inflammatie: toxisch geïnduceerd, IBD en obstructief. Bij gastro-intestinale aandoeningen zonder of een indirecte variabele ontstekingsreactie zoals malabsorptie, EPI, bacteriële overgroei is er geen consistente verhoging.
  • Pancreatitis: necrotiserende > milde interstitiële.
  • Bij een aantal specifieke infectieuze ziekten bij honden werd reeds een verhoogd CRP vastgesteld: babesiose, leishmaniase, leptospirose, parvovirose, trypanosomiase, infectie met Bordetella bronchiseptica, Ehrlichia canis, en Escherichia coli sepsis; zowel bij acute als chronische infecties. Bovendien bestaat er een correlatie tussen de concentratie van APP's en de ernst van de ziekte, met hogere waarden bij erge of gecompliceerde gevallen. Een verband met antilichaam titers is er echter niet wellicht omdat deze corresponderen met de latere verworven immuunrespons en niet met de vroege ontstekingsreactie.
  • Auto-immune aandoeningen: hemolytische anemie, actieve rheumatoïde en non-erosieve polyarthritis.
  • Neoplasie: bij gemetastaseerde of gecompliceerde melkkliertumoren > gelokaliseerd maligne of benigne.

Monitoring

Het afnemen van de concentratie in de tijd is suggestief voor herstel, het toenemen voor therapeutisch falen of herval.

In vergelijking tot de WBC-telling is de verhoging van de CRP concentratie sneller maar normaliseert ook sneller.

Ras

De mediane CRP concentratie bij Miniatuur Schnauzes blijkt lichtjes hover dan bij andere hondenrassen. Of er een verband is met idiopatische hyperlipemie, pancreatitis, en een mogelijk verhoogd risisco op atherosclerose dient nog onderzocht te worden.[2]

Leeftijd

Pups (1m) reageren minder sterk dan dieren van 3m en ouder. [3]

Dracht

CRP stijgt tijdens zwangerschap en piekt tussen de 30 tot 45d na ovulatie vermoedelijk ten gevolge van een inflammatoire reactie geïnduceerd door endometriale innesteling. [4] Als vroege zwangerschapstest riskeert men vals-positieven indien er geen zekerheid bestaat over de dekdatum en de afwezigheid van inflammatoire aandoeningen. Een betrouwbare anamnese, klinisch onderzoek en een positieve relaxinetest versterkt de drachtdiagnose.

Interferentie

  • Sterke troebeling zoals lipemie resulteert in vals verhoogde waarden.
  • Bij gezonde honden konden corticosteroïden geen invloed uitoefenen op de CRP concentratie.[5]

Fysiologie

CRP dankt zijn naam aan de reactie met het C(apsulair) polysaccharide van Streptococcus pneumoniae (pneumokok) en andere G+ bacteriën.

De functie van het eiwit is opsonisatie. Het bindt met fosfocholine en gerelateerde celmembraanlipiden evenals DNA waardoor het complement systeem via het C1Q complex geactiveerd wordt. Fosfocholine komt in het bijzonder tot expressie op het oppervlak van stervende en dode cellen en sommige bacteriën.[6] In zeker zin kan het bekeken worden als een primitief antilichaam.

De productie van APP's wordt gestuurd door cytokines. Synthese vindt in hoofdzaak in de lever plaats, hoewel ook productie in lokale weefsels gesuggereerd of beschreven werd.

Het pathofysiologisch belang van het eiwit varieert sterk van diersoort tot diersoort. CRP is bij de hond en het varken een primair APP dat duidelijk reageert tijdens ontstekingsprocessen, waar het bij katten en runderen slechts lichtjes stijgt in vergelijkbare omstandigheden.[7]

Referenties

  1. <pubmed>15902658</pubmed>
  2. <pubmed> 21848676 </pubmed>
  3. <pubmed>11243653</pubmed>
  4. <pubmed> 14625403 </pubmed>
  5. <pubmed> 15260442 </pubmed>
  6. <pubmed>10368284</pubmed>
  7. Proteins, Proteomics, and the Dysproteinemias in Clinical Biochemistry of Domestic Animals, Sixth Edition; Kaneko et al.; 2008; ISBN 9780123704917

Links